Nezaposlenost u najjužnijoj crnogorskoj opštini već godinama bilježi rast, a posebno zabrinjava podatak da su oko 40 odsto onih koji traže posao mlađi od 35 godina, što je najveći procenat od svih gradova na primorju. Prema podacima Zavoda za zapošljavanje, stopa nezaposlenosti u Ulcinju je oko 13 odsto, a osim ljetnjih mjeseci, kada uz brojne strane državljane, nekoliko stotina mladih Ulcinjana uspije da ostvari neku zaradu na sezonskim poslovima, posla uglavnom nema. Zbog toga se mladi Ulcinjani sve češće odlučuju da pitanje egzistencije riješe u nekom drugom gradu ili državi.
Poslanik Pozitivne CG iz Ulcinja mr Dritan Abazović ističe kako je žalosno što ljudi iz jedne resursima bogate opštine moraju da pronalaze posao i profesionalno se dokazuju u drugim sredinama.
– To govori da mi jednostavno ne mislimo na buduće generacije. Plan razvoja grada trebalo bi da determiniše da li će mladi izabrati da ostanu ovdje, ili će morati da biraju neko drugo odredište. U Ulcinju su najveći probelemi nezaposlenost i to što zbog male sredine, koja još nije izabrala jasan pravac razvoja, ljudi ne mogu da ostvare veće rezultate u svojim profesijama. To je nešto na šta treba najviše obratiti pažnju – kaže Abazović.
Prema njegovim riječima, i edukacija u školstvu Crne Gore nije usklađena sa tržištem rada, pa je vrlo često visokoškolci ne mogu da nađu posao, jer sredina ne može da apsorbuje takve kadrove.
– Po ovome Ulcinj nije ništa specifičniji u odnosu na ostale gradove, ali je evidentno da se nešto mora mijenjati. Ako nešto u narednom periodu ne bude urađeno, s obzirom na talas visokoškolaca, bojim se da ćemo doći u paradoksalnu situaciju i dijeliti sudbinu nekih opština sa sjevera, u kojima je ostalo pretežno starije stanovništvo – tvrdi Abazović.
Da se ekonomska situacija u Ulcinju pogoršava potvrđuje podatak da je broj penzionera i nezaposlenih u ovoj opštini premašio broj onih koji rade.
Predsjednik OSP Šefki Keko Ljamović precizira da je preko 1.600 građana nezaposleno, a da penzionera ima oko 250 hiljade.
– Od 1991. godine, kada je Ulcinju bilo zaposleno 5.300 radnika, danas smo spali na 2.500, od kojih svega 1.300 prima platu. Nema novih radnih mjesta, jer se ništa ne gradi i ne otvara. Zapošljavanja nema, a mladi, kako sada stoje stvari, nemaju perspektivu u ovom gradu. Materijalni i socijalni položaj građana Ulcinja je izuzetno težak, a jedan od glavnih uzroka je često nezakonita privatizacija koja je urušila privredu i zbog koje je veliki broj radnika ostao bez posla – kaže za „Dan” Ljamović i dodaje da je tragično što je situacija takva uprkos velikim razvojnim potencijalima i prirodnim resursima.
– Ova opština zahvaljujući izuzetnim resursima može da se razvija na više strana. Tu su turizam, poljoprivreda, građevinarstvo… Međutim, sve stoji. Mladi završavaju fakultete i prisiljeni su da napuštaju domove u potrazi za boljim životom. Ima čak i onih koji nijesu uspjeli da završe pripravnički staž, a kamoli da negdje zasnuju radni odnos. A kako će se i zaposliti kada su nam hoteli zatvoreni i porušeni. „Grand Lido” i „Galeb” više ne postoje, a u drugim hotelima, koji više ne rade nego rade, gledaju kako da se oslobode radne snage ili su to već učinili. Primjer je „Otrant” iz koga je praktično na ulicu otjerano šezdesetak zaposlenih. Slična je situacija i u nekadašnjim privrednim gigantima – Solani i GP „Primorje”. To su najbolji pokazatelji da mladi obrazovani kadrovi u ovoj opštini nemaju šta da očekuju – zaključuje Ljamović.
M.Knežević

Perspektiva ravna nuli

Kako saznajemo, među visokoobrazovanim Ulcinjanima koji čekaju posao, najviše je diplomiranih ekonomista i pravnika, ali ne zaostaju profesori razredne nastave, albanskog, engleskog, njemačkog, i italijanskog jezika. Od stručnjaka tehničkih fakulteta na evidenciji Zavoda za zapošljavanje sa dužim stažom nalaze se inženjeri arhitekture, poljoprivrede, građevinarstva, računarstva, elektronike, telekomunikacija i mašinstva. Na Birou ima doktora ekonomskih nauka, magistara tehničkih nauka, arheologa, ljekara… Gotovo trećina posao traži prvi put, a dvocifren je broj onih koji imaju „staž” od tri i više godina. Kakav je generalno stav mladih školovanih mještana možda najbolje pokazuje izjava jednog od njih, koji je na pitanje o njegovoj i perspektivi njegovih vršnjaka, kao iz topa odgovorio: „Ja volim Ulcinj, ali svaki dan proveden ovdje je gubljenje vremena. Perspektiva – nula!”

Na poslednjem mjestu po visini zarada

Posljednji podaci Zavoda za statistiku – Monstat pokazuju da je prosječna zarada u Ulcinju najniža u zemlji. Ona je u odnosu na prošlu godinu povećana za 6,7 odsto, ali je po visini zarada najjužnija opština na poslednjem mjestu u zemlji. Zarada u avgustu je iznosila 389 eura, i bila je za devet eura niža od prosječne zarade u Andrijevici. To su jedine dvije opštine u Crnoj Gori čiji građani u prosjeku primaju plate manje od 400 eura. Prosječna mjesečna zarada u Baru je u avgustu iznosila 451, u Budvi 463, a u Podgorici 496. eura. Najveća prosječna zarada u Crnoj Gori je u Tivtu, gdje su zaposleni u avgustu u prosjeku primili po 624 eura.

Izvor: DAN