Nika: Në pritje të rrogës…?! – Po të mos ishte tragjike do të ishte komike ?!
Dihet që shtresa më e madhe e atyre të cilët punojnë në komunë nuk është se të ardhurat mujore nga ajo i kanë burim bazë të ekzistencës, por ka edhe nga ato shtresa që janë të varur nga rroga mujore- bile edhe kur ajo është minimale ..?!
Të këtillët janë më të zëshmit në ankesa dhe e marrin vesh të parët se kur arkëtari e punon atë.
Pasi komuna është në sezon të mbledhjeve të mjeteve dhe nisur nga praktikat e deritashme që në shtator gjithë herë ishin të gjitha rrogat e shlyera, mbi bazën e një urdhërese u fol që rrogat ishin gati (nga arkëtari)- tash dy javë të plota…?!
Dhe kështu , pasi këtyre të fundit u ishte e thënë se këtë fundjavë me siguri do merret…?! Sot njëri , në dialekt e pyeti eprorin: “ Kur po e ban ate gati..”dhe si zakonisht , fitoj përgjigjen “ Tash po e baj..”.
Pasi ky e kuptoj hilen sepse ish fundi i orarit , ia priti: “ mirë pra – por ama shaj fart e bane..”?!! me një të folur metaforik- Dhe merret vesh që përsëri rroga nuk u bë….?!!
Mendoj që ky është një shembull praktik i mirë për ne, që studiuam letërsinë, kur patëm mësuar se kufiri ndërmjet tragjikes dhe komikes është nga një herë i pa hutueshëm .Po Ju pyes: a mendoni edhe ju si unë…?!! Sepse ndoshta unë nuk jam mirë, edhe pse kur e dëgjova rrëfimin mu dha një e qeshur…?!!






